Inleiding
Zoals iedereen waarschijnlijk wel weet geschiedt de benoeming tot officier bij het Garderegiment Fuseliers Prinses Irene bij Koninklijk Besluit en op voordracht van de Regimentscommandant. Ingevolge dit Koninklijk Besluit worden bij het Regiment geplaatste officieren tijdens een bijeenkomst door de Regimentscommandant op ceremoniële wijze geïnaugureerd, waarbij de nieuwe officier staande op de Regimentsmat de volgende belofte uit spreekt:
“Ik beloof een trouw Fuselier te zijn, leve het Regiment!”
De nieuw benoemde officier der Fuseliers ledigt hierbij ad fundum de met mousserende wijn gevulde “Nieuwelingenbeker”. De Regimentscommandant drinkt uit de “Royal Air Force-beker”. Deze traditie is terug te vinden in het boek “Garderegiment Fuseliers Prinses Irene”.
Oorsprong in Schalkhaar
Bovengenoemde traditie heeft zijn oorsprong gevonden op de Westenbergkazerne in Schalkhaar. Na veel omzwervingen via oud-regimentscommandanten die allemaal hun eigen verhaal over de Regimentsmat (her)kennen of helemaal niet (her)kennen, ben ik terecht gekomen bij de heer Kuijpers. Deze wist mij te vertellen dat in zijn eerste periode bij het toenmalige 13e Painfbat de traditie is ingevoerd. We praten dan over de periode 1960-1965. Toen bekleedde Kuijpers de rang van kapitein en was toen messraadslid en daarna messpresident. In deze periode is ingevoerd dat nieuwe officieren werden ingedronken bij het Regiment en dat gebeurde op de mat die voor het staatsieportret van de toenmalige vorstin lag. Over dit laatste is wat onenigheid tussen oud-regimentscommandanten. De een beweert namelijk dat het inderdaad een portret van de vorstin was en anderen beweren juist weer dat het een portret was van Prinses Irene.
Slijtage van de Regimentsmat
Wat ook bekend is geworden, is dat de mat op een gegeven moment zelfs niet meer betreden mocht worden, dit in verband met de slijtage van de Regimentsmat. Zelfs de nog in te drinken officieren mochten niet meer op de mat staan.
Omstreeks 1979- 1980 is de mat vervangen voor een andere omdat de oude bijna vergaan was. Dit is op initiatief gebeurd van de toen vermoedelijk plaatsvervangend bataljonscommandant, Majoor Spiering. Deze PBC had opdracht gegeven om een nieuwe mat te maken en dat zou uitgevoerd zijn door enkele echtgenotes van onbekende officieren. Dit heb ik niet meer kunnen achterhalen.
Toen ik deze [rode patten] opdracht presenteerde corrigeerde museumconservator Hans Sonnemans mij, hij vertelde namelijk dat Majoor Spiering zelf als creatieveling de mat heeft versierd. Hij hield in zijn vrije tijd erg van schilderen.
“Op haar naam die wij dragen!”
Er is ook een verandering bekend omtrent de tekst die uitgesproken moest worden staande op de Regimentsmat. Nu kennen we de tekst “Ik beloof een trouw Fuselier te zijn, leve het Regiment!” Maar in de tijd dat oud-regimentscommandant Kolonel Vermeulen werd ingedronken moest hij de volgende tekst opzeggen: “Op haar naam die wij dragen!
Tekst: Tlnt der Fuseliers, Johan de Jong (Vaandeldrager Nr. 72, december 2004)