''Wij zijn Fuselier, vol trots hier in ons Brabantse land...''

Muziekkorpsen

Al in 1940 wordt een muziekkorps opgericht. Onder leiding van Kapelmeester Luitenant de Groot ontstaat hieruit een professioneel korps dat al snel een officiele status krijgt. De in Engeland opgerichte ''Royal Netherlands Brigade Princess Irene Military Band'' verzorgde op 10 mei 1941 zijn eerste optreden in de straten van Londen. Vanaf 1944 worden de muziekanten ingelijfd bij de militairen te velde als gewondenverzorgers. Ook waren zij te horen via de radio en grammofoonplaten.

De vele muziekkorpsen binnen de landmacht waren er niet voor niets in het verleden. Van oudsher diende de trom, de fluit en de trompet om signalen te geven aan de troepen. Hiermee gaven de muzikanten de orders door op het slagveld (“aanvallen”) of in de kazerne (“reveille”). Marsmuziek gaf het tempo aan tijdens marcheren. Zo had lange tijd elk infanterieregiment een eigen muziek-korps, de zogenoemde stafmuziek.

Dankzij moderne communicatiemiddelen worden orders niet langer meer met trommels en trompetten gegeven. Toch vervult de militaire muziek nog steeds een belangrijke functie. Muziekkorpsen zijn het visitekaartje van de krijgsmacht bij vele optredens, zoals taptoes, beëdigingen en parades buiten de kazerne.

De Irenemars

Het Garderegiment Fuseliers Prinses Irene heeft ook een eigen defileermars; “de Irenemars”.
In 1943 componeerde Wachtmeester P.W.H. Lammers in Engeland de Mars van de Prinses Irenebrigade. Hij sneuvelde op 14 augustus 1944 in Normandië als eerste militair van de brigade in de omgeving van St. Come. In 1992 schreef de toenmalige Regimentsadjudant F.H.J. Choinowski een tekst bij deze mars. De mars met de tekst doen nu dienst als Regimentslied (het Fuselierslied).

Het Fuselierslied wordt tijdens belangrijke momenten en ceremonies van het Regiment ten gehore gebracht en meegezongen. Het Fuselierslied wordt altijd staande gezongen.
De tekst is als volgt:

                                                                          “Wij zijn Fuselier
                                                             Vol trots hier in ons Brabantse land
                                                                           Irene is de naam
                                                             Van ‘t Regiment in’t Oirschotse zand.
                                                                   Oud-strijders gaan ons voor
                                                              Dat geeft ons moed en berenkracht.
                                                               Goed voorbeeld doet goed volgen.
                                                                   Een Fuselier die altijd lacht!”

 

Het Tamboerkorps

In 1948 wordt een muziekkorps bij het Garderegiment in Arnhem opgericht. Dit tamboerkorps van het Garderegiment zet de traditie voort van het muziekkorps van de Irenebrigade.

Bij de verhuizing van het Regiment naar Assen gaat ook het tamboerkorps mee naar het noorden: Zuidlaren wordt de nieuwe standplaats. De burgerij van Assen schenkt het basisinstrumentarium. Het tamboerkorps treedt dan vooral op bij de verplaatsing van de eenheid, naar oefeningen en van en naar het... station.

In 1956 wordt het tamboerkorps definitief onderdeel van het Garderegiment Fuseliers Prinses Irene en in 1961 krijgt het een eigen ceremonieel tenue, gebaseerd op dat van Engelse militaire muzikanten. Vele jaren worden overal optredens verzorgd, waaronder de Taptoe initieel in Delft en later in Breda.

Vanaf 1988 treedt het tamboerkorps samen met dat van de Garde Grenadiers op als "Drumfanfare Grenadiers en Fuseliers". Alle muzikanten zijn dienstplichtigen en vervullen naast hun taak als muzikant ook een organieke functie bij het pantserinfanteriebataljon.

Eind 1991 komt er een einde aan het bestaan van het tamboerkorps. Formeel wordt het niet opgeheven maar wordt de traditie voortgezet door de Koninklijke Militaire Kapel.